Slajd 1
Slajd 2
Slajd 4
Slajd 5

Zamek 

Najstarszy zabytek budownictwa gotyckiego znajduje się przy ul. Adama Mickiewicza 22. Pierwsza wzmianka o drewnianej warowni pochodzi z około 1300 r. Nową budowlę wzniesiono w latach 1349- 70. Po zniszczeniach z 1381 r. odbudowano zamek w latach 1407- 10, wtedy wzmocniono go murem i fosą. Zamek posiadał trzy kondygnacje i wieżę. Zbudowany był na planie prostokąta z wewnętrznym dziedzińcem. Podczas pożaru w 1788 r., na skutek wybuchu zamkowej prochowni, wschodnie skrzydło uległo zniszczeniu. Otaczającą fosę zasypano w XVIII w. Budynek spalono doszczętnie pzez Armię Czerwoną w 1945 r., odbudowano w latach 90. XX w. Obecnie mieści się w nim Centrum Kultury i Muzeum. 


Kościół św. Dominika Savio

Mieści się przy placu Tysiąclecia Państwa Polskiego. Zbudowany w początkach XIV wieku w stylu romańskim jako kościół misyjny, płacący świętopietrze, a więc uniezależniony od Krzyżaków. Przed reformacją był kościołem katolickim, następnie stał się miejscem kultu religijnego ewangelików. W latach 1836–1848 odprawiał tu nabożeństwa w języku polskim pastor Gustaw Gizewiusz. Budynek został całkowicie spalony w 1945 roku przez armię sowiecką, od 1981 odbudowywany i udostępniony wiernym.

Pierwszym proboszczem a zarazem budowniczym kościoła od 1981 roku był ksiądz salezjanin Władysław Ciszewski.


Kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Kościół, zbudowany na wzgórzu górującym nad starym centrum i jeziorem, jest budowlą ceglaną, neogotycką. To świątynia trójnawowa, halowa, z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium i wieżą od strony płd. We wnętrzu gwiaździste sklepienie podtrzymywane jest przez okrągłe filary. 18-głosowe organy pochodzą z 1892 r. Ołtarz główny, ołtarz Matki Boskiej Częstochowskiej (dawniej św. Józefa), ambona, stacje Drogi Krzyżowej, konfesjonały i ławki powstały na początku XX w. W oknach kościoła znajduja się witraże z przełomu wieku XIX i XX.


Kościół Ewangelicko- Metodystyczny

Wybudowany w latach 1907-1909 w stylu neogotyckim kościół ewangelicki. Projektantem budowli był znany berliński architekt Oskar Hossfeld. Po II wojnie światowej, z uwagi na brak duchownych wyznania ewangelicko- augsburskiego, opiekę nad wiernymi przejęli metodyści., którzy stali się właścicielami budowli. Po kilku latach odrodziła się parafia ewangelicko- augsburska, która do dziś współużytkuje świątynie. Na wieży świątyni zlokalizowany jest punkt widokowy.


Pomnik Jedności Europejskiej

Zlokalizowany przy Placu 1000-lecia. Przed II wojną światową tzw. Fontanna Trzech Cesarzy, odsłonięta w 1907 r. dla upamiętnienia Wilhelma I, Fryderyka III i Wilhelma II, którzy  tym samym roku panowali w Niemczech. Pierwotny wygląd pomnikowi przywrócono 1 maja 2004 roku, w dniu wejścia Polski do Unii Europejskiej.


Pomnik Tadeusza Kościuszki

Zlokalizowany przy ul. Adama Mickiewicza. Pomnik wykonali ostródzcy kajakarze tuż po II wojnie śiatowej. Przed 1945 rokiem monument poświęcony był mieszkańcom miasta poległym w wojnach pruskich z lat 1864-71.


Wieża ciśnień

Przy ul. Drwęckiej znajduje się wieża ciśnień zbudowana w roku 1903 przez niemiecką firmę Grove, wykonawcę miejskich wodociągów w latach 1903- 1904. Żelazny zbiornik mieścił 400 m3 wody i mógł zaspokoić potrzeby 26 000 osób.


Wieża Bismarcka 

W pobliżu Parku Collisa znajduje się dziesięciometrowa wieża Bismarcka, przypominająca latarnię morską. Zbudowana została w 1902 roku z ciosanych kamieni. Jest to pierwsza tego typu budowla w Prusach Wschodnich, jedna z 17, które zachowały się w Polsce do dziś. Co najmniej do 1905 roku, w urodziny kanclerza, w umieszczonej na jej szczycie medzianej misie rozpalano ogień. Na południowej ścianie podwaliny przymocowany był kamień z piaskowca z wykonaną  z brązu metrową płaskorzeźbą z wizerunku Otto von Bismarcka.


Zabytkowe kamienice

Kamienice z XIX i początku XX w. znajdujące się głównie przy ulicach: Adama Mickiewicza, Henryka Sienkiewicza, Jana Pawła II, Stefana Czarnieckiego, Juliusza Słowackiego, 11 Listopada i Armii Krajowej. Przed 1945 rokiem stanowiły własność ostródzkiej klasy średniej.

Zbudowana w 1904 roku willa Wirtha, właściciela ostródzkiego tartaku. Jeden z łaniejszych budynków secesyjnych w mieście.


Budynek Urzędu Miejskiego

Zbudowany w stylu pseudoklasycystycznym w 1878 roku, a rozbudowany w 1901. Pierwotnei był siedzibą ówczesnego starostwa powiatowego, a obecnie siedzią Urzędu Miasta.


Budynek Liceum Ogólnokształcącego

Został zbudowany według projektu czołowego architekta królewieckiego Fritza Heitmana w latach 1905- 07, murowany, eklektyczny. W roku 1945 spalony został dach budynku, któremu po remoncie nadano lukarnowe okna.


Budynek dawnego Sądu Rejonowego

Gmach zbudowano w 1900 roku i rozbudowano w latach 1932-33. Do początku XXI wieku służył wymiarowi sprawiedliwości. Obecnie mieści się w nim ostródzka parafia ewangelicko- augsburska.


Budynek Szkoły Podstawowej Nr 2

 

W latach 1907- 1926 był siedzibą szkoły średniej dla dziewcząt, Liceum Cesarzowej Augusty Wiktorii, od 1926 roku Pólnocnej Szkoły Powszechnej dla Chłopców. W sierpniu 1914 roku, mieścił się tu sztab dowodzących niemiecką 8 armią generałów Hindenburga i Ludendorffa.


Białe Koszary

Zlokalizowane przy ul. Jana III Sobieskiego. Decyzja o ulokowaniu w mieście pułku artylerii dotarła do miejskich władz w 1909 roku. Uroczyste powitanie pułku miało miejsce 20 września 1913 roku na miejskim rynku. W latach 20. XX wieku na terenie koszar utworzono dwie szkoły dla chłopców i dziewcząt. W chwili obecnej w koszarach mieszczą się urzędy (starostwo powiatowe, sąd i prokuratura oraz urząd gminy), lokale uslugowe, siedziby firm i budynki mieszkalne.